zaterdag 9 mei 2015

Bad Mood Day





Soms heb je zo'n typische dag. Zo'n dag waarop je met een blij en vrolijk gevoel wakker wordt en zin hebt in alles.  Maar dan komt het: je stemming verandert plotseling en weg is je vrolijke humeur. Dit kan gebeuren door iets kleins bv. door een opmerking van iemand die bij jou verkeerd valt.

Ikzelf heb vandaag zo'n dag. Het begon zo goed maar dan zegt manlief iets waar ik me aan ergerde. Het stelde niks voor maar bij mij viel dat verkeerd en mijn vrolijke bui veranderde in een chagerijnige bui. Ik heb de laatste tijd wel vaker last van wisselende stemmingen en gooi het op de hormonen. Ik zit al een paar jaar in de overgang en de opvliegers laten me ook nog niet met rust. Daar komen dan ook nog andere lichamelijke ongemakken bij die niet persé daar iets mee te maken hebben maar wel versterkt worden omdat ik nu eenmaal geen jonge meid meer ben en mijn lijf niet zo gezond meer is.

Ik moet al 28 jaar dealen met een lichaam dat niet werkt zoals mijn huppelende geest dat wil. Dit komt omdat ik in 1987 ( ik was 25) een CVA oftewel beroerte heb gehad in het kraambed na de geboorte van onze dochter. Mijn linkerhand is blijvend verlamd en mijn hele linkerkant is zwakker gebleven waardoor ik snel last heb van mijn gewrichten, spieren etc. Regelmatig spelen mijn peesaanhechtingen in de voet, knie en enkel op. Ik heb in die jaren wel geleerd om goed met mijn beperking om te gaan maar het valt niet altijd mee.

In het spirituele hebben we het vaak over: "Loslaten" en dat blijft bij mij een struikelblok. Ik zou zo graag dat wat mij toen overkomen is willen loslaten, niet een beetje maar écht helemaal loslaten.
Hoe kan ik iets loslaten waar ik iedere dag aan herinnerd en mee geconfronteerd wordt?
Over het algemeen lukt het me aardig omdat ik kijk naar wat ik wél goed kan en niet naar wat ik niet meer (goed) kan. Energie steken in datgene waar ik plezier in heb en doorgaan ook al gaat iets moeilijk. Dankzij mijn lieve man die mij naast zijn baan ook in het huishouden helpt redden we het aardig.

Toch heb ik de laatste tijd van die typische "Bad Mood Day's" en ben ik verdrietig als iets niet goed lukt, als mijn goede pols weer eens overbelast is, als ik de gitaar van mijn dochter of broer zie omdat ikzelf geen gitaar meer kan spelen.
Dan baal ik even van al mijn ongemakken...... mag ik?

©Maria


~*~

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Dankjewel voor je reactie